Column

Waarom blijf je nog? 

Relaties kunnen soms lang duren, zelfs als ze niet gelukkig zijn. Soms vraag je je af: waarom blijft iemand nog bij deze partner? Zoals de man die altijd rotopmerkingen naar zijn hoofd krijgt, wát hij ook doet. Helpt hij zijn vrouw dan doet ie het niet op háár manier, en dus niet goed. Helpt hij niet dan “maakt hij zich er gemakkelijk vanaf”. Vraagt hij of er iets is waar hij mee kan helpen wordt hij afgesnauwd met “dat je dat zélf niet ziet!”

De TV

Of de vrouw, die al voor haar huwelijk bepaalde (redelijke) wensen heeft geuit, waar destijds geen rekening mee werd gehouden, en die nu nog steeds jaren moet smeken om een badkamer te veranderen, ook al ligt er geld genoeg op de plank. Of waarvan de man nog steeds zonder overleg de TV midden in een film op een andere zender zet.

Voor schut

Of degene die zijn/haar partner publiekelijk voor schut zet door opmerkingen die de hele huiskamer doen lachen, maar de betrokkene een rood hoofd bezorgen. Of de man die zo zielig kan doen dat hij zijn vrouw (en vaak ook de kinderen) een schuldgevoel bezorgt, bv. door te manipuleren. (Als jij dit niet voor mij doet, dan hou je niet van mij…..arme ik).

Ongezond

Je zou kunnen denken: waarom blijf je nog? Je zou het een “zieke” (of tenminste een ongezonde) situatie kunnen noemen. Waarom blijft iemand in een situatie die hem/haar ziek maakt? Afhankelijkheid, de angst het leven niet alleen te kunnen dragen, of gemakzucht, kunnen een reden zijn. Soms ook is er sprake van ziektewinst: men heeft er voordeel bij om alles bij het oude te laten.

De winst

Bv. de man wiens vrouw zo moppert. Hij merkt dat hij daardoor erkenning krijgt van anderen, of van zijn kinderen. Of de vrouw die haar wensen nooit vervuld krijgt. Zij kan blijven klagen over de onredelijkheid van mannen, tegen haar vriendinnen, die haar dan weer troosten. Of de kinderen, die in alle kwesties háár kant kiezen, zelfs als ze onredelijk is.

Of degene die alsmaar zielig doet, die daarmee nooit het eigen gedrag onder de loep hoeft te nemen, niet kan worden aangesproken op eigen verantwoordelijkheid. Die altijd kan blijven zeggen: ik kan er niks aan doen, de ander is schuldig.

Share