Column

Trumpiaans

Iedereen praat momenteel over de situatie in Amerika. Trump die als een klein kind niet wil toegeven dat hij verloren heeft. Een jongetje wat niet tegen zijn verlies kan. En tegelijk zijn er veel mensen die dat moeilijk vinden, die niet kunnen verdragen dat ze moeten toegeven fout te zijn.

De baas spelen

Denk bv. aan een ouderwetse chef op het werk, die altijd gewend was “de baas te kunnen spelen” omdat hij strikt genomen ook de baas wás. Terwijl juist degenen die de baas zijn zonder de baas te spelen veel meer bereiken. Want als men gehoorzaamt (dat gebeurt meestal uit een vorm van angst) dan is men niet van binnenuit bereid om iets te doen.

Meenemen

Daarom is het bv. ook zo belangrijk dat men iedereen “meeneemt” in beslissingen die genomen moeten worden. Je ziet het met Corona, mensen die de risico’s zien en begrijpen dat men voorzichtig moet zijn gedragen zich ook een stuk voorzichtiger.

Wat Trump echter doet is de boel opjutten, het land nog sterker verdelen. Good guys en bad guys. Net zoals we hier (als we niet heel goed opletten) de boel aan het opjutten zijn bij de zwarte pietendiscussie (ook goed guys en bad guys). Het zou zo mooi zijn als we gewoon wat meer respect konden opbrengen voor elkaar. Je inleven in de andere partij, proberen te begrijpen.

Inleven

Want ook als je het hebt communicatie hebt (bv. over onderhandelen) is het eerste wat je leert: je inleven in de belangen van de ander. Niet jouw gelijk tegenover het gelijk van de ander, maar kijken waar je elkaar vindt. Maar ook in allerlei relaties is het belangrijk dat je luistert om te begrijpen, niet luistert om te reageren. Dat is een hele kunst en soms kunnen we niet echt luisteren, bv. omdat we emotioneel geraakt zijn. Uit boosheid schieten we uit onze slof i.p.v. na te denken: hoe komt het nu dat die ander dat zegt?

En bij een ander staan we snel klaar met oordelen. Maar heb je eigenlijk wel in de gaten hoe streng je ook over jezélf oordeelt?

Share