Column

Minder straffen en meer belonen

Ik krijg heel vaak opmerkingen als ik zeg minder straffen…meer belonen. We straffen meestal om iets gedaan te krijgen: als je niet opruimt krijg je geen zakgeld. We voeden ermee op zoals ook anderen ons opvoeden. Door rood rijden (of te hard) betekent vaak een boete in het verkeer. We rijden dus niet door rood uit angst voor de boete.

Straffen

De huidige opvoedingscultuur is gelukkig veranderd in het steeds meer belonen en steeds minder straffen. Straffen is onplezierig, zeker voor de ontvanger, maar vaak ook voor de gever. De sfeer verslechtert, je belandt in een negatieve spiraal.

Ook geen laissez faire

We denken soms dat straffen de enige manier is om kinderen op te voeden. We hebben de laissez-faire houding van de jaren 70 nog in gedachten en zijn bang dat de kinderen opgroeien voor galg en rad. Straffen (en belonen) is uiteindelijk een vorm van manipulatie: je wilt bereiken dat de kids doen wat jij wilt. Ze gehoorzamen uit angst (voor straf).

Corrigeren vanuit respect

Soms moet je corrigeren en sturen (bij gevaar, bij schade aan derden, bij herhaaldelijke grensoverschrijdingen), maar indien mogelijk is het vele malen beter om het via communicatie op te lossen. Je wil niet dat ze gehoorzamen uit angst, je wilt dat ze er wat van leren. Je wilt hen verantwoordelijkheid bijbrengen.

Belangrijk is om een kind in zijn/haar waarde te laten. Hoe meer respect jij toont voor je kind, hoe meer respect je kind zal aanleren. Dit kun je doen door:

  1. Je eigen gevoel te benoemen (bv.: ik wil mijn spullen heel houden)
  2. Het gevoel van het kind erkennen (ik snap dat je dat wilt/dat je boos bent)
  3. Belangstelling tonen voor het gevoel van het kind (hoe komt het dat je dit wilt doen) Denk er hierbij aan dat je géén waarom-vraag stelt want die lokt een verdedigende reactie uit.

Geen schuldgevoel

Vaak is het ook je eigen gevoel van waaruit je wilt straffen. Je bent moe, hebt een slechte dag en dan ook nog dit gezeur…. Dat is echter allemaal jóuw verantwoordelijkheid, niet die van je kind. Mocht je jezelf betrappen op dit soort reacties: vergeef jezelf, voel je niet schuldig, en neem je voor in het vervolg niet meer op deze manier te reageren. Aan schuldgevoelens heeft niemand wat.

Share