Column

Durf te leven in een gevaarlijke wereld….

Onze pubers staan aan grote gevaren bloot. Grote popfestivals kunnen bezocht worden door mensen met bomgordels. Gelukkig komt dat hier nog niet veel voor, maar het kan ook hier gebeuren. Men kan onder de voet gelopen worden door mensenmassa’s als er paniek uitbreekt.

En dan die moorden op die twee jonge mooie meisjes… Hoe bereid je daar je tieners op voor? Hoe praat je met je kinderen over dit soort dingen. Ze moeten toch kunnen genieten… ze moeten niet als angsthazen in het leven staan….. En tegelijk wil je dat hen niets overkomt, je wilt dat ze voorzichtig zijn.

Praten met je kinderen zonder ze overdreven bang te maken. Moeilijk hoor. Pubers lijken meestal niet zo bang, ze hebben vaak een nonchalante houding, maar dat is alleen de buitenkant.

Het gaat erom dat je goed luistert naar wat zij erover vinden en denken. Zijn ze bang? Je hoeft ze niet gerust te stellen, benoem dat je er zelf ook over nagedacht hebt. En vraag hoe andere kinderen daarin staan. Met elkaar hierover praten maakt hen sterk en bewust en helpt hen als iets vreselijks gebeurt.

Kinderen hebben meer veerkracht dan je denkt. Door er eerlijk met hen over te praten, en ook je eigen angst onder ogen te durven zien geef je hen in wezen toestemming om er ook eerlijk over te mogen praten en denken.

Je helpt hen (en jezelf) het beste door er over te praten. Door erover te praten stimuleer je het gesprek tussen de jongelui onderling, hetgeen hun bewustzijn van het gevaar vergroot. De angst is er vaak toch wel, ook al doen ze zich sterk voor.

Als je weet dat ze er onderling over praten kun je ook meer vertrouwen hebben in hun alertheid op allerlei gebieden. Je kunt uiteindelijk nooit voor 100% zeker iets voorkomen….dat is nu eenmaal het leven.

FacebookTwitterGoogle+Delen